ستایش مخصوص خداست
هرکمالی برای هر موجودی فرضاً برای خورشید در نظر بگیریم اینها همه جلوه های ذات
خداست پس ستایش تشریعاً برای غیر خدا صحیح نیست چون موجود واجد کمال فقط
خداست ومی شود گفت اگر تکوینا هم ستایش برای غیرخدا واقع شود برگشتش به
حق تعالی است چون هر موجودی را ستایش کنیم بخاطر کمالاتش ستایش می کنیم و
کمالاتش مال خداست پس ستایش قهراً برای خداست.
اگر خواستیم در مقابل نظام وجود سر تعظیم فرود آوریم بایستی در مقابل خداوند سر فرود
آوریم برای اینکه خالق همه است.
خوبی قمر بهتر ؛ یا آنکه قمر سازد؟
در معرفت خداوند همین اندازه بیشتر از ما خواسته نشده که بدانیم هر مخلوقی یک خالقی
داردو آن خالق این نقصهایی که ما داریم ؛ندارد ...
ما نه کنه ذاتش را ونه کنه صفاتش را نمی توانیم بشناسیم چون موجودی بی پایان است
مثل اینکه اقیانوس را بخواهی در کوزه ای جا بدهی ؛ این نشدنی است پس ما به کنه ذات
خداوند نمی توانیم واقف شویم .بلکه از راه صفات اضافیه و صفات سلبیه او را تا حدودی می
شناسیم.
خداوند فوق مکان و زمان است .چون مکان و زمان از خواص جسم است ...زمان مقدار حرکت است
و حرکت هم خاصیت ماده است. هر جا ماده است حرکت هم هست خداوند تبارک و تعالی یک
موجودی مادی نیست .فوق عالم ماده ومجرداست وقتی فوق عالم ماده باشد قهراً نه حرکت
و نه زمان و هیچ کدام را ندارد ودر عین حال به همه زمانها احاطه دارد.
سلام به همه ی کسایی که دوستمون هستن و کسایی که قراره دوستمون بشن....