فتوحات در زمان عثمان زیاد بود؛ 

                                           بطوریکه از آفریقا و جاهای دیگر غنائم زیادی می آوردند و عثمان حتی

                          گاهی هوس می کرد که همه غنائم  یک منطقه را به مروان حکم که دامادش یود

                          بدهد ودر یک بخشش 400هزار درهم یا بیشبر ر احاتم بخشی می کرد پیغمبر (ص)

                           حکم ابن ابی عاص را طرد کرده بود ولی عثمان او را به مدینه باز گرداند و دخترش

                          را به تزویج او در آورد و او را همه کاره حکومت قرار دادو به او بی حساب و کتاب پول

                          می داد در این شرایط افرادی  معدودی مثل  ابوذر کس دیگری نبود که جرأت کند و به

                         به این بدعتها و نارواییها اعتراض کند . عثمان او را گاهی حضوراً و گاهی پیغام می

                         فرستاد که دست از سر امثال مروان حکم بر دارد ولی او گوشش بدهکار این حرفها

                        نبود و کارش را می کرد ... عثمان از دست ابوذر به ستوه آمده بود و او را به شام تبعید

                         کرد . ولی ابوذر آنجا هم ساکت نبود و مزاحم معاویه شد . و به ساختن کاخ توسط

                       معاویه اعتراض می کرد .در نتیجه معاویه برای عثمان نامه نوشت که ما از دست ابوذر

                      به ستوه آمده ایم عثمان دستور فرستاد که او را با شتر بی جهاز به مدینه بفرستدابوذر

                    وقتی به مدینه آمد باز اعتراضش را به عثمان ادامه داد عثمان به او پیشنهاد کردکه جایی

                      را انتخاب کندکه از ما دور باشدایوذز چند نقطه  مثل مکه ، بیت المقدس ،عراق و مصر را

                    نام بردولی عثمان قبول نکردو آخر او را به ربذه تبعید کرد .ربذه ذهی بود که تا مدینه سه

                        زوزراه بود. و براثر بی آبی زندگی در آن جریان نداشت و دستورداد کسی او را بدرقه

                       نکند . اما در جریان تبعیدامام علی (ع) و حسنین و عمار یاسر و عقیل او را بدرقه

                         کردند...از جمله کارهایی که باعث شد مردم به شدت از عثمان ناراحت و عصبانی

                     باشند همین برخورد ناشایستی بود که با ابوذر انجام داد...نام ابوذر در ابتدا "جندب"

                         بودو پیامبر اکرم (ص) نام او را عبدالله گذاشت و کنیه اش ابوذر بود.