ایمان بطورکلی بردو نوع است ؛

                      اول ایمانی که به زبان گفته می شود و در قلب ریشه ندارد که این نوع ایمان چندان سودی

                     ندارد و زود از دست می رود.

                    نوع دیگر ایمان آن است که انسان به وعده های خدایی آن چنان اعتقاد دارد که گویی

                    بهشت و جهنم و آنچه را که خداوند وعده فرموده است از هم اکنون مشاهده می کند.