حرکت از لوازم عالم ماده و عالم ناسوت است و زمان مقدار حرکت موجود مادی است . و برای

       فوق عالم ماده ؛ زمان و مکان وجود ندارد و مجردات فوق عالم ماده و خداوند فوق مجردات است .

       اول بودن خداوند که بالاتر از هنه ی مجردات است اولیت زمانی نیست بلکه مقصود این است که

      وقتی نظام وجود را در قوس نزولی حساب کنیم خداوند اول نظام وجود است و بعد از خداوند به

         ترتیب مجردات دیگر قرار می گیرند تا به عالم ماده می رسند . پس مبدأعالم وجود خداوند تبارک

       و تعالی است و همین معنای اول بودن خداوند است....از این اول بودن گاهی به قدمت هم تعبیر

     می شود و می گویند خداوند "قدیم " است و " ازلی" است و همچنین در مورد بی انتها بودن خداوند

       تعبیر یه "ابدی" می کنند.