هر چیزی فی نفسه برای انسان نه نعمت است و نه نقمت ؛ تا ببینی انسان با آن چه معامله ای بکند ،

            اگر در راه عبودیت خدای تعالی مصرفش کند ،و از حیث آن تصرفی که روح عبودیت در آن بدمد و در تحت

          ولایت خدا قرارش دهد ؛ آنوقت برای او نعمت می شود.