...و تلک الیام نداولها بین الناس...

                            و این روزگار را به اختلاف احوال(گاهی فتح و غلبه و گاهی شکست و مغلوبیت) میان

                            خلایق می گردانیم.

       سنت الهیه بر این جاری شده است که روزگار را در بین مردم دست به دست بگرداند، بدون اینکه برای

      همیشه به کام یک قومی دیگر را از آن محروم سازد و این بخاطر مصالحی است عمومی که فهم شما

       انسانها جزبه برخی از آن مصالح احاطه نمی یابد ؛ ونمی تواند همه ی آن مصالح را درک کند.

  امروز در گوشه و کنار کشورهای شرقی و اسلامی ، بویژه در شهرستانها و روستاها ،کسانی هستند که

 چون نزد آنان از آبادی های بزرگ وشهرهای زیبا و ساحلهای قشنگ اروپا و دیگر مناطق غرب سخن می گویند

  می پندارند که چنین جاهایی ،فقط در عالم شعر ممکن است وجود داشته باشدو روزی بوده است که ما در

 شهرهایی زندگی می کردیم که در نظر مردمان قرن بیستم نیز فقط در عالم شعر ممکن است وجود داشته

 باشد و راست است کلام خدا ،که فوقا آمده است.