هیچ انسانی ؛

                 از وعده ای که داده است تخلف نمی کند مگر این که کرامت و شرافت و حیثیت برای

                  شخصیت خود قائل نباشد ؛ زیرا هر وعده ای که یک انسان به کسی یا جامعه ای می

                  دهد در حقیقت شخصیت خود را ضامن ایفای  آن وعده قرار می دهد.

                اسلام وفای به عهد راواجب کرده و نقض آنرا بدون مجوز تحریم نموده است تا حدی است که

              هر چند وفای به عهد باعث " فوت منافع مسلمین و یا موجب خسارت "آنان شود ...چون مدار

                احکام سلام برحق و حقیقت است.و حق برای هیچ کس و. قومی ضرر و زیان به بار نمی آورد

               مگر اینکه خود آن شخص و یا آن قوم از حق منحرف شود. ص251

                   ترجمه تفسیر المیزان-جلد 9 - چاپ 25